Слоўнік > Вымярэнне часу > Раніца

Раніца

Назоўнік, ж.р.

1. Раніца − частка сутак, якая наступае за ноччу і папярэдняя дню.
2. Пераноснае: Відовішча, прадстаўленне, літаратурны або музычны сход у першай палове дня.

Граматычныя формы

Адз.л. Мн.л.
N Ёсць раніца Ёсць раніцы
N2 Няма раніцы Няма раніц
N3 Аддаць  раніцу Пакінуць раніцы
N4 Забыць раніцу Убачыць раніцы
N5 Забыцца раніцай Збірацца раніцамі
N6 Задумацца аб раніцы Прачнуцца ў раніцах

Аднакаранёвыя словы

Ранішнія збіранні, убачыцца раніцай, ранішняю парой.

Прыклады ўжывання
Раніца была цёплая.

Раніца – сапраўдны цуд.

А што для цябе раніца, а што для цябе вечар?

Тэст «Школа»

Практыкаванні па тэме «Школа»