Слоўнік > Чытанне > Ветлівы

Ветлівы

Прыметнік

 

  1. Які трымаецца правіл прыстойнасці, выхаваны, пачцівы.

 

N Ветлівы хлопчык Ветлівая жанчына Ветлівае дзіця Ветлівыя людзі
N2 Сустрэча без ветлівага хлопчыка Сустрэча без ветлівай жанчыны Няма ветлівага дзіця Сустрэць ветлівых людзей
N3 Заплаціць ветліваму хлопчыку Заплаціць ветлівай жанчыне Заплаціць ветліваму дзіцяці Заплаціць ветлівым людзям
N4 Прыняць ветлівага хлопчыка Прыняць ветлівую жанчыну Прыняць ветлівае дзіця Прыняць ветлівых людзей
N5 Быць ачараванай ветлівым хлопчыкам Быць ачараваным ветлівай жанчынай Быць ачараваным ветлівым дзіцём Быць ачараваным ветлівымі людзьмі
N6 Прагуляцца з ветлівым хлопчыкам Прагуляцца з ветлівай жанчынай Прагуляцца з ветлівым дзіцём Прагуляцца з ветлівымі людзьмі

 

 

Лексічная спалучальнасць

Ветлівае прывітанне, ветлівы прыём, ветлівыя залы.

 

Аднакарэнныя словы і іх спалучальнасць

Ветліва (прысл.) : ветліва прыняў

 

Прыклады ўжывання

Яна была недастаткова ветлівая.

Ветлівыя людзі будуць заўсёды паважацца.

Тэст «Школа»

Практыкаванні па тэме «Школа»