Слоўнік > Универсітэт > ІСПЫТ

ІСПЫТ

  1. Праверачнае выпрабаванне па якім-небудзь прадмеце. Здаць іспыт.
  2. Праверка ведаў для атрымання якога-небудзь звання, спецыяльнасці, пасады. Іспыт на доктара.
  3. перан. Наогул праверка, выпрабаванне. Іспыт на мужнасць.

Граматычныя формы

  Адз.л. Мн.л.
N цяжкі іспыт Цяжкія іспыты
N2 цяжкага іспыту цяжкіх іспытаў
N3 цяжкаму іспыту цяжкім іспытам
N4 цяжкі іспыт цяжкія іспыты
N5 цяжкім іспытам цяжкімі іспытамі
N6 на цяжкім іспыце на цяжкіх іспытах

 

Лексічная спалучальнасць

Pron. + N : мой іспыт;

Adj. + N: цяжкі, лёгкі;

+ N2: здача іспыту;

V + N4: здаваць іспыт;

+ Prep. + N6:  хвалявацца на іспыце.

Аднакаранёвыя словы і іх спалучальнасць

Экзаменатар (N .) строгі экзаменатар;

Экзамецыйны (Adj.) экзамецыйная дыктоўка;

Экзаменаваць (V.) экзаменаваць студэнта;

Экзаменавацца (V.) экзаменавацца ў лепшага выкладчыка.

Ужыванне  ў  мове:

  • Кожную сесію мы здаём 5 іспытаў.
  • На іспыце ацэньваюць веды студэнта і ставяць адзнаку.