Дадаткі > Песні на беларускай мове > Зміцер Вайцюшкевіч — Матуля

Зміцер Вайцюшкевіч — Матуля

20110104-154640-944

Калі шчасьце атуліць

Ці заціхну ў журбе,

Я заўсёды, матуля,

Успамінаю цябе.

І нясу, як закляцьце,

Перад Богам віну,

Што цябе, мая маці,

Я пакінуў адну.

 

Ты мне родная самая

Па душы, па крыві.

Ты жыві, мая мама,

Доўга, доўга жыві.

Мяне клікалі, я сыходзіў, прабач, калі ласка…

Часам было зусім невыносна: раны і стома.

Але калі думаў пра цябе — боль зьнікаў адразу,

Пасьля доўгіх блуканьняў я вярнуся дадому.

 

Сярод тлуму людзкога

І ў прыцішаным сьне

Цісьне сэрца трывога —

Як ты там безь мяне?

Пасьля ростані горкай,

Перажыўшы зіму,

На бацькоўскім падворку

Я цябе абдыму (нарэшце)

 

Ты мне родная самая

Па душы, па крыві.

Ты жыві, мая мама,

Доўга, доўга жыві.

 

Вярнуся туды, адкуль караблі сыйшлі,

Ведаю дакладна: яшчэ стаяць масты.

За твае рукі нічога даражэй на зямлі,

Мой дом гэта ня цэгла, а там, дзе ты.

Мяне не пужаюць праклёны і ворагі,

Гэта ня блеф, магу зруйнаваць сьцяну з каменьняў.

Бьюся з навалай на шырокіх прасторах я

І толькі перад табою стаю на каленях.

 

Больш ніколі спакусай

Зло мяне не кране,

Прад табой павінюся,

Як ніколі раней.

 

Ты мне родная самая

Па душы, па крыві.

Ты жыві, мая мама,

Доўга, доўга жыві.

(Стаю прад табою на родным падворку

Мая матуля, жыве доўга, доўга)