Сло́ўнік > Казачны слоўнік > Лупі́ць

Лупі́ць

Лупіць

Лупі́ць – мо́цна ўдара́ць, сту́каць па чым-не́будзь (гл. ка́зку “Вол”).

Лупі́ць са зло́сці.

Лупі́ць наго́й ў дзве́ры.