Сло́ўнік > > ДЫПЛО́́М

ДЫПЛО́́М

  1. Пасве́дчанне аб заканчэ́нні навуча́льнай устано́вы або аб прысвае́нні якога-не́будзь зва́ння. Дыпло́м прафе́сара.
  2. Пасве́дчанне, яко́е вы́дана за паспяхо́вы вы́ступ на ко́нкурсе, фестыва́лі. Дыпло́м міжнаро́днага ко́нкурса.
  3. Дасле́дчая пра́ца, вы́кананая выпускніко́м вышэ́йшых і некато́рых сярэ́дніх навуча́льных устано́ў. Абарані́ць дыпло́м.

 

Граматычныя формы

  Адз.л. Мн.л.
N чырво́ны дыпло́м чырво́ныя дыпло́мы
N2 чырво́нага дыпло́ма чырво́ных дыпло́маў
N3 чырво́наму дыпло́му чырво́ным дыпло́мам
N4 чырво́ны дыпло́м чырво́ныя дыпло́мы
N5 чырво́ным дыпло́мам чырво́нымі дыпло́мамі
N6 у чырво́ным дыпло́ме у чырво́ных дыпло́мах

 

Лексічная спалучальнасць

Pron. + N : мой дыпло́м;

Adj. + N: чырво́ны;

+ N2:  узо́р дыпло́ма;

+ Prep. + N6:  напіса́ць у дыпло́ме;

V + N4: Атрыма́ць дыпло́м.

Аднакаранёвыя словы і іх спалучальнасць

Дыпломнік (N.) студэ́нт-дыпло́мнік;

Дыпламат (N.) до́бры дыплама́т;

Дымпломны (Adj.) дыпло́мная пра́ца;

Дыпламаваны (Adj.) дыпламава́ны спецыялі́ст.

Ужыванне  ў  мове

  • Напрыканцы́ навуча́ння студэ́нты атры́мліваюць дыпло́м.
  • Дыпло́м – гэ́та пасве́дчанне аб вышэ́йшай адука́цыі.